viernes 20 de noviembre de 2009

O fondo estatal financiará o "Spa" que terá a piscina de Franza




Os concellos de Ares e Mugardos están de acordo para destinar unha parte da segunda fase do Plan "E" a obras complementarias do proxecto da piscina que actualmente se constrúe na parroquia de Franza.
O acordo tradúcese nun montante global de 300.000 euros (ao redor de 150.000 cada administración) e con cargo a esta contía prevese a construción dun servizo de "spa" para completar as prestacións dunha instalación que non estará operativa ata o próximo ano ou máis ainda.

Desde a Alcaldía de Ares arguméntase a decisión en base a garantir unha media de 600 usuarios para facer rendible o mantemento do servizo. Neste sentido, faise constar que trátase de ofrecer algo distinto ao que xa existe en instalacións como as de Ferrol, Narón Fene ou Pontedeume, para facer máis atractiva a oferta.
O servizo de "spa", xunto ao potencial que representan as boas comunicacións da zona de Franza, a vía rápida incluída, son algúns dos factores dos que botarán man os políticos de Ares e Mugardos para tratar de facer máis atractiva unha infraestrutura financiada con cargo ao diñeiro da Deputación.

SPA
A palabra Spa provén da frase en latín "Salus per aquam", é dicir, "saúde a través da auga".
Parece ser que ademais o termo atribúeselle ao pobo belga de Spa, que era coñecido polos seus baños con augas curativas desde a época Romana.
Ao parecer logo xeneralízase como nome común para fonte termal ou balneario termal.

Sexa cal fora a orixe, o certo é que o termo alude a un establecemento relacionado coa saúde e tratamentos en base a auga.
Os primeiros "spa" xorden como grandes extensións de terras, con fontes termais naturais cuxas augas posúen propiedades curativas de problemas tanto reumáticos e dermatolóxicos como circulatorios.
Ademais de programas curativos ofrecían programas preventivos de relaxación.

A diferenza principal entre un SPA e un balneario ou terma, é que nestes últimos a auga ten propiedades mineiro-medicinais, a diferenza dos SPA onde a auga é a común da traída."

Todo isto trae como consecuencia un incremento no gasto de auga e enerxía, se non se toman as medidas adecuadas de reutilización e consumo responsable.
Cabe recordar que o mantemento e a xestión das instalacións pasarán a ser responsabilidade directa, tanto no seu apartado económico como no administrativo, dos Concellos.

Os concellos de Ares e Mugardos analizaron xa as posibilidades que existen con respecto á xestión da piscina a fin de adiantar a tramitación administrativa dun proxecto que xa entrou na súa recta final.
As opcións son dúas: prestación de servizo e concesión.
As diferenzas máis destacables hai que buscalas na duración do contrato, máis longo no caso da concesión, e nas contraprestacións que a empresa adxudicataria podía achegar en forma de equipamentos a un complexo deportivo no que foron investidos máis de 1,5 millóns de euros.
Esta medida tamén está adscrita á fórmula de concesión.

ACCESIBILIDADE
Pero visto ese destino terapéutico e de tratamentos relaxantes, non estará de máis recordar que a Piscina de Franza debe ser totalmente accesible para poder cumprir con Licenza de Apertura e Uso.
Accesibles deberán ser tambien as súas instalacións, duchas e aseos.
E recordar ademais a obrigación de ter cadeiras-guindastre para entrar e saír da auga as persoas
discapacitadas e con diversidade funcional, sen necesidade de que teñan que depender do auxilio doutras persoas para a súa inmersión.
Moito nos tememos que non se van a cumprir todas esas medidas de accesibilidade.
Porque tampouco se fai noutros edificios e locais de uso público, a pesar que se lles enche a boca de palabras fastuosas e propagandísticas cando falan deste tema, pero logo na realidade cotiá non cumpren.


jueves 12 de noviembre de 2009

MUNICIPAIS 2011 - A precampaña promete animada.



lunes 9 de noviembre de 2009

Reflexión de hoy: 20 Aniversario derribo del "MURO DE BERLIN"



Se le está dando una magnificación exagerada a la "celebración del XX aniversario del derribo del Muro de Berlín".
Consideramos que simplemente con ello se quiere realzar la caída del comunismo y socialismo real.
Algo que no molesta nada, porque realmente es una ideología fracasada. Como lo son tambien el capitalismo, el feudalismo, el esclavismo y muchas más doctrinas y creencias nefastas, caducas y superadas.
Como es asímismo nefasta la situación actual de crisis varias, principalmente de valores de las sociedades y personas.
La decadencia actual se vislumbra por la degradación y corrupción imperantes.
Los sistemas fracasan porque no se aplican con rigor. Pero lo que realmente fallan son las personas.
¡Qué le vamos hacer!, debe ser inherente al ser humano. Siempre ocurrió y seguirá sucediendo inexorablemente.

MUROS, VALLAS, REJAS, ALAMBRADAS, CIERRES, ........
Volverán a construirse y derribarse.
Desde la antigüedad más remota existen los muros aislacionistas y defensivos. Que van perdiendo su efectividad logística.
Primero por la aviación y ya ahora por los sistemas de comunicación y teledirección y televigilancia. Internet, satélites y otros ingenios que hacen este mundo globalizado, vigilado y espiado por los Grandes Hermanos de turno.

Podriamos hacer una relación enorme de los muros que han sido y los actuales. Desde la "Gran Muralla China" a las otra murallas de todas la ciudades.
De Constantinopla hasta Ferrol, pasando por Lugo, Ávila, y las actuales o en construcción reciente, como son la fronteriza del sur de EE.UU. con México, la del Sahara Occidental. Las vallas de Ceuta y Melilla, la de entre Israel y Cisjordania, además de la verja de Gibraltar.

Otras muchas más hay. Tanto reales como virtuales. Todas las fronteras y telones. Incluso las divisiones territoriales y de fincas.
La demarcación es lo primero que hace el ser humano y tambien muchos animales, para protegerse y guardar su posesión e intimidad.
Primero se adquiere o "consigue" un terreno como solar. Y antes de construir la vivienda ya se empieza
con el cierre o muralla.

Recordemos:
—¡Tun, tun!
—¿Quién es?
—Una rosa y un clavel...
—¡Abre la muralla!
—¡Tun, tun!
—¿Quién es?
—El sable del coronel...
—¡Cierra la muralla!
—¡Tun, tun!
—¿Quién es?
—La paloma y el laurel...
—¡Abre la muralla!
—¡Tun, tun!
—¿Quién es?
—El gusano y el ciempiés...
—¡Cierra la muralla!

Pero esto no es todo, si no que tambien existen las "Barreras Arquitectónicas" que a muchos nos dificultan la vida.
Y luego además, otras barreras discriminatorias reales, virtuales y mentales. Éstas ya son mas difíciles de derribar. Son "muros de silencio" que nos afectan y nadie piensa en derribar.

Hoy, los medios y clase política, nos acribillan con este "Veinte Aniversario", que efectivamente muchos jóvenes están descubriendo.
Pero, otros,...., más viejos, estamos de vuelta del asunto. Porque recordamos eso perfectamente. No solo el momento del derrumbe hace hoy 20 años, ... tambien el inicio de su construcción allá por los días finales de agosto de 1961.

¡De verdad, que tampoco eran tiempos para tirar cohetes!. ¡Mucho peores y de sufrimiento que ahora!

¡¡Eran los "25 AÑOS DE PAZ!!, (A Puro Huevo) que nos alegraba "La Codorniz", al "Paso Alegre de la Paz", impuesta por los vencedores del ¡¡Arriba España!!

miércoles 4 de noviembre de 2009

Salpicaduras locales de actualidad

martes 3 de noviembre de 2009

RÉQUIEM POR "MEU OBSERVATORIO DE CAMPO-RASO"

jueves 29 de octubre de 2009

Non todo é merda e vómito . A honradez existe.

Un matrimonio ferrolán devolve un sobre con diñeiro achado na rúa.

Un mozo inmigrante en paro entregou aos Mossos d'Esquadra o pasado 11 de outubro un sobre con 800 euros en efectivo que atopara nun caixeiro automático de Manresa en Barcelona cando se dispuña a sacar diñeiro.

NOTA:
Ningunha destas persoas adicábase á política.


lunes 26 de octubre de 2009

ESPAÑA VAI DE CARALLO, ...... DE CORRUPCIÓN.



Ninguén dimite, ninguén é cesado, todos encóbrense, todos tápanse a boca, todos calan, ninguén fala. Ninguén paga polo delito, ninguén sae prexudicado. A prensa ten uns días con algo de carnaza e nun par de semanas ou meses todo esquécese e a por outro asunto.

É un mal endémico, e ademais vese normal que a xente roube, que se cobren comisións por facer o seu traballo.
Os partidos implicados non sofren desgaste algún. Os votantes considérano xa normal e consustancial coa política.

Pero mentres non se castigue nas urnas a estes chourizos non vai cambiar nada.
Se temos en conta que máis do 70% da poboación votante española é parva, segundo os últimos datos do CIS, xusto a suma dos votantes dos partidos que sistematicamente lles rouban, corrómpense, enriquécense á súa costa e pasan absolutamente deles, calquera mínima oscilación nas porcentaxes de votos, poden mover a un Goberno ou a outro.

Á xente impórtalle un ovo que lles rouben, que non teñan apenas para comer, que non teñan traballo e que se o teñen os seus salarios sempre baixen ao mesmo ritmo que soben os prezos e que ademais os traten como escravos.
Para todos eles a solución é fácil: sigan votando aos ladróns habituais, sigan vendo a televisión 12 horas cada día e moito fútbol.

A maioría dos políticos conciben a función pública como un medio fácil para o enriquecemento rápido. Pola súa banda, as institucións municipais están sendo xestionadas por persoas que serían incapaces de gañarse a vida cos seus propios medios.

España é un país moi permisivo coa corrupción, xa que a nosa cultura fainos admirar aos máis pillos e aos que defraudan mellor.
En España un pícaro é un espabilado, un listo, alguén ao que en certo xeito perdóaselle por que fixísemos o mesmo de estar no seu lugar. Un corrupto pode asistir a un estudio de televisión e manter a cara alta.

Elíxense para cargos a persoas imputadas e condenadas, igual que os resonantes triunfos de Gil e Gil en Marbella.
Tolérase e admírase aos corruptos, e así nos loce o pelo. Cada un dos cidadáns é un corrupto en potencia.
Fai poucos anos aos nenos dá Costa da Morte preguntábaselles que querían ser de maiores e contestaban, a maioría, que querían ser contrabandistas. Algún había que futbolista.
Hoxe seguramente contestasen, os de todos os lugares que desexan ser políticos corruptos ou defraudadores e personaxes do tomateo televisivo.
Está claro tamén futbolistas e directivos dos Clubs.

Corruptos hainos de todas as cores e partidos políticos. Sinxelamente é un mal endémico instalado na caste política deste país.
Aínda que afastados no tempo, podemos recordar os casos: Matesa, Filesa, Gal, Naseiro, Fabra, .......
A trama Gürtel foi o último escándalo político-financeiro da curta historia da democracia española.
Na nosa memoria quedan outros casos económicos, aos que os políticos tampouco souberon pór freo: caso Ibercorp, Gescartera ou Rumasa e aínda outros que están pendentes de resolver, como o escándalo filatélico de Fórum e Afinsa.
E xa a nivel mundial está a crise actual provocada polas entidades bancarias particularmente e o "ladrillazo" no noso país.

Os casos actuais seguen sendo abundantes.
A triste enumeración engorda varios palmos por semana: Gürtel, Pozuelo, El Ejido, o Palau da Música, Mercasevilla, os varios asuntos baleares do PP, aos que se uniu agora o caso Munar, socia duns antes e doutros agora.
En fin, unha lista interminable á que se poderían engadir máis nomes e xeografías: Alhaurín, Boadilla, Estepona?
Pero podemos ir aproximandonos a cada vez mais cerca, ata case chegar a queimarnos pola proximidade:
Caso do monte Gaiás, nepotismos e enchufismos de Baltar en Ourense, Quintana no Consorcio Galego e Benestar, Caballero enchufando fillos de concelleiros e cargos do PSOE en Vigo, Emafesa en Ferrol e as abundantes mocións locais con transfugas para obter privilexios e Deputacións.

Tamén a estes pódense engadir outras pequenas corruptelas, como son as innecesarias celebracións de plenos extraordinarios e comisións informativas, soamente para cobrar as asistencias. Chegando ao caso de asitir soamente para asinar a presenza e logo abandonar a reunión con calquera escusa.

É innato. Non hai un político que estea libre de pecado. Sinxelamente non concibimos a figura dun político sen que estea untado ou defenda por activa ou pasiva a algún chourizo. Porque aínda que non todos son corruptos, tampouco denuncian a aqueles que si o son.
Non se debese, nas circunstacias actuais votar a ningún dos partidos corruptos ata que se rexeneren, ou obrigalos a disolverse, por moita soleira que teñan algúns e comezar con outras formacións de xente limpa e inmaculada ..... ata que se corrompan tamén e logo empezar un novo ciclo.

Nos políticos, que ninguén obriga a selos, debesen rexer os principios de: Imparcialidade,Integridade, Obxectividade, Responsabilidade, Trensparencia, Honestidade e Liderado, segundo Transparency International.
Ninguén ten porque perpetuarse indefinidamente e aos cargos públicos chégalles ben con oito anos de mandato e servizo á comunidade e logo ..... a outra cousa bolboreta.
A permanencia, por moi bos que sexan, lles avoca a enmarañarse e caer na debilidade das redes gansteriles que lles tentan e failles sucumbir debilmente aos seus ofrecementos e oportunidades.

jueves 8 de octubre de 2009

Mundo Curioso de Tino Gelpi

martes 22 de septiembre de 2009

V I V E A R E S

Con ruego de publicación recibimos este comentario:

Vivir en Ares

Amigo Romayo:

Te envío este correo para comentarte que; después de recibir mi esposa y yo, un duro tratamiento oncológico, este verano pudimos disfrutar durante tres meses de la buena temperatura y de las magnificas vistas que nos ofrece Ares.

Pero todas las vistas no son tan maravillosas como se puede ver en la pequeña muestra de fotografías que te adjunto y que están hechas desde la ventana de mi casa.

A pocos metros de mi ventana, en medio de la calle Alfolí, todos los días se amontona una gran cantidad de chatarra y porquería que nos impide abrir las ventanas por el óxido, la suciedad y la toxicidad que desprende este vertedero incontrolado.

Debido al ruido que se produce a todas horas como consecuencia del desguace, la carga y descarga de la chatarra que se realiza en plena calle tampoco pudimos disfrutar de la tranquilidad que veníamos buscando.

Espero que las autoridades de Ares prohíban este vertedero y suciedad antes de que nos intoxiquemos todos los vecinos o nos coman las ratas, además es una vergüenza teniendo en cuenta que esta calle es una de las vías principales al puerto deportivo y que por ella circulan gran cantidad de visitantes que se llevan una lamentable imagen de Ares y de los que convivimos con esta basura.

C. Gelpi

Recibe un fuerte abrazo

miércoles 16 de septiembre de 2009

ARES: Fiestas del "SANTO DERROCHE"



Pese a la crisis actual, Ares celebra una verbena municipal el día 19 actual en la Plaza de la Iglesia en honor del "Santo Derroche", como despedida de la temporada a los visitantes y forasteros.

Logicamente debiera estar sufragada por eses colectivos, además de por los promotores y hostelería, que son los grandes beneficiarios. Pero nunca por las arcas municipales que necesitan de ese dinero para fines sociales y mejora de los ciudadanos contribuyentes.
El sentir popular es contrario a este despilfarro, que ya se criticó el pasado año.

Es como una nueva edicción de un funesto recordado "Ares vístese de Gala", que podría también -como en aquel momento-, iniciar "el principio del fin" (Zapatero dixit) en la decadencia del actual grupo gobernante.

CHANTEIRO: Sin Fiestas de la MERCED
Sería una buena oportunidad, en favor de la descentralización municipal, que la "orquesta OLYMPUS" se llevara para actuar en Chanteiro, que este año se queda sin la tradicional verbena de la Fiesta de la Merced.
Son muchos los costes de su organización para poder ser asumida por los vecinos, que en esta ocasión únicamente celebrarán una Cena-Baile privada en el C.C. OUTEIRO el sábado 26 de setiembre.